Σέρβου Αρκαδίας
Το Σέρβου[2] είναι ορεινό χωριό του νομού Αρκαδίας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.060 μέτρων στις πλαγιές του όρους Μαίναλο και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Αρκαδίας. Ανήκει στον δήμο Ηραίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 108 κατοίκους.
Το ορεινό χωριό Σέρβου βρίσκεται 15 περίπου χλμ από την κωμόπολη Δημητσάνα, στο δρόμο προς Βυτίνα-Λαγκάδια. Την περίοδο της Αποκριάς, οι μπούλες (μεταμφιεσμένοι) αυτοσχεδιάζουν επιλέγοντας για την μεταμφίεση τους παλιά ρούχα, φουστανέλες και οτιδήποτε μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Ο κόσμος τους καλοδεχόταν στα σπίτια του και τους κερνούσε κρασί και γλυκό προσπαθώντας να τους αναγνωρίσει.
Το Σάββατο, αφιερωμένο στις ψυχές, οι γυναίκες έφτιαχναν «σπειριά» (σιτάρι βρασμένο) και τα πήγαιναν στην εκκλησία. Μετά πήγαιναν στο νεκροταφείο και άναβαν τα καντήλια στους νεκρούς τους. Την Κυριακή της Απόκρεω, έτρωγαν κρέας ενώ την Τυρινή έτρωγαν μόνο γαλακτοκομικά χωρίς κρέας. Την τελευταία Κυριακή, οι γυναίκες έπλαθαν μακαρόνια, τα έβραζαν, τα τοποθετούσαν στα πιάτα κατά στρώματα με μυζήθρα και τα τσιγάριζαν με καυτό λίπος. Το δείπνο συμπληρωνόταν με αβγά ψημένα στη φωτιά. Τα έβαζαν όρθια στη στάχτη στη σειρά, ένα για τον καθένα. Όποιου το αβγό ίδρωνε σήμαινε ότι αυτός ήταν τεμπέλης. Όποιου το αβγό έσπαζε, σήμαινε ότι έσκαγαν οι εχθροί του. Την Καθαρά Δευτέρα το γλέντι συνεχιζόταν στην ύπαιθρο όπου ο κόσμος «έσπαγε τα κούλουμα» με νηστίσιμο φαγητό. Την Τρίτη το πρωί, το γλέντι τελείωνε και άρχιζε η περίοδος της περισυλλογής και η αναμονή του Πάσχα.
πηγή: https://el.wikipedia.org
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ Σέρβου Αρκαδίας
Έθιμο Αποκριάς
Το ορεινό χωριό Σέρβου βρίσκεται 15 περίπου χλμ από την κωμόπολη Δημητσάνα, στο δρόμο προς Βυτίνα-Λαγκάδια. Την περίοδο της Αποκριάς, οι μπούλες (μεταμφιεσμένοι) αυτοσχεδιάζουν επιλέγοντας για την μεταμφίεση τους παλιά ρούχα, φουστανέλες και οτιδήποτε μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Ο κόσμος τους καλοδεχόταν στα σπίτια του και τους κερνούσε κρασί και γλυκό προσπαθώντας να τους αναγνωρίσει.
Το Σάββατο, αφιερωμένο στις ψυχές, οι γυναίκες έφτιαχναν «σπειριά» (σιτάρι βρασμένο) και τα πήγαιναν στην εκκλησία. Μετά πήγαιναν στο νεκροταφείο και άναβαν τα καντήλια στους νεκρούς τους. Την Κυριακή της Απόκρεω, έτρωγαν κρέας ενώ την Τυρινή έτρωγαν μόνο γαλακτοκομικά χωρίς κρέας. Την τελευταία Κυριακή, οι γυναίκες έπλαθαν μακαρόνια, τα έβραζαν, τα τοποθετούσαν στα πιάτα κατά στρώματα με μυζήθρα και τα τσιγάριζαν με καυτό λίπος. Το δείπνο συμπληρωνόταν με αβγά ψημένα στη φωτιά. Τα έβαζαν όρθια στη στάχτη στη σειρά, ένα για τον καθένα. Όποιου το αβγό ίδρωνε σήμαινε ότι αυτός ήταν τεμπέλης. Όποιου το αβγό έσπαζε, σήμαινε ότι έσκαγαν οι εχθροί του. Την Καθαρά Δευτέρα το γλέντι συνεχιζόταν στην ύπαιθρο όπου ο κόσμος «έσπαγε τα κούλουμα» με νηστίσιμο φαγητό. Την Τρίτη το πρωί, το γλέντι τελείωνε και άρχιζε η περίοδος της περισυλλογής και η αναμονή του Πάσχα.
Πηγή golden-greece.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου