ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ,
Το σημερινό όνομα της νήσου προέρχεται από το αρχαιοελληνικό Σάμος, που σημαίνει "ύψος κοντά στο γιαλό" και ήταν μία από τις ονομασίες της κατά την αρχαιότητα, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο.
Το όνομα του νησιού είναι ευρύτατα γνωστό λόγω του αγάλματος της πτερωτής Νίκης (Νίκη της Σαμοθράκης), που βρίσκεται σήμερα στο Λούβρο των Παρισίων και χρονολογείται από το 220-190 π.Χ. Εικάζεται ότι το άγαλμα ήταν ανάθημα των Ροδίων στους Μεγάλους Θεούς για κάποια θαλάσσια νίκη και ανακαλύφθηκε τεμαχισμένο σε 118 κομμάτια, διάσπαρτα στην περιοχή του ιερού τους, το 1863 από το Γάλλο αρχαιολόγο Charles Champoiseau. sΗ Σαμοθράκη κατοικούνταν από τα προϊστορικά χρόνια, όταν γεννήθηκε η μυστηριακή θρησκεία των Καβείρων που καθιέρωσε το νησί ως ένα από τα μεγαλύτερα θρησκευτικά κέντρα της αρχαιότητας. Αργότερα, κατά τον 7ο αιώνα, ήρθαν στο νησί οι πρώτοι Έλληνες, αιολικής καταγωγής. Η σημερινή Παλαιάπολη, αποτελούσε κατά την αρχαιότητα το σημαντικότερο κέντρο του νησιού, το οποίο κυβερνιόταν από «βασιλέα», λάτρευε ως προστάτιδα την Αθηνά και έκοβε δικό του αργυρό νόμισμα. Στη συνέχεια η Σαμοθράκη πέρασε στην εξουσία των Μακεδόνων και των Ρωμαίων. Ο Περσέας, ο τελευταίος βασιλιάς της Μακεδονίας, επέλεξε το νησί ως τελευταίο καταφύγιο του πριν πέσει στα χέρια των Ρωμαίων. Κατά το Μεσαίωνα, στα πλαίσια της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, το νησί αποτελούσε τόπο εξορίας, και δεχόταν συχνά επιδρομές ξένων, Σλάβων, Σαρακηνών ή άλλων πειρατών. Για προστασία από τις επιθέσεις χτίστηκε το κάστρο της Χώρας καθώς και οι πύργοι-βίγλες στην Παλαιάπολη και το Φονιά. Στην εποχή της Ευρωπαϊκής Αναγέννησης και στα νεότερα χρόνια η Σαμοθράκη γνώρισε σοβαρές δοκιμασίες: την κυριαρχία από τους Γενουάτες Gattilusi το 1430 και την κατάκτηση από τους Τούρκους το 1479. Ιδιαίτερα η τελευταία κατάκτηση οδήγησε σε δραματική μείωση του πληθυσμού, που το 17ο αιώνα περιοριζόταν στους 800 μόλις κατοίκους. Την ανοδική πορεία του επόμενου αιώνα ακολούθησε η επανάσταση του 1821, όταν οι Τούρκοι έσφαξαν το μεγάλο μέρος των εξεγερμένων κατοίκων. Όμως το νησί κατάφερε να αναγεννηθεί οικονομικά και πληθυσμιακά και το 1912 ενώθηκε με την Ελλάδα. Μετά τη δοκιμασία του Β' Παγκοσμίου πολέμου ακολούθησε η αιμορραγία της μετανάστευσης. Τελικά όμως η Σαμοθράκη για άλλη μια φορά ορθοπόδησε και σήμερα αριθμεί περίπου 2500 κατοίκους
Το όνομα του νησιού είναι ευρύτατα γνωστό λόγω του αγάλματος της πτερωτής Νίκης (Νίκη της Σαμοθράκης), που βρίσκεται σήμερα στο Λούβρο των Παρισίων και χρονολογείται από το 220-190 π.Χ. Εικάζεται ότι το άγαλμα ήταν ανάθημα των Ροδίων στους Μεγάλους Θεούς για κάποια θαλάσσια νίκη και ανακαλύφθηκε τεμαχισμένο σε 118 κομμάτια, διάσπαρτα στην περιοχή του ιερού τους, το 1863 από το Γάλλο αρχαιολόγο Charles Champoiseau. sΗ Σαμοθράκη κατοικούνταν από τα προϊστορικά χρόνια, όταν γεννήθηκε η μυστηριακή θρησκεία των Καβείρων που καθιέρωσε το νησί ως ένα από τα μεγαλύτερα θρησκευτικά κέντρα της αρχαιότητας. Αργότερα, κατά τον 7ο αιώνα, ήρθαν στο νησί οι πρώτοι Έλληνες, αιολικής καταγωγής. Η σημερινή Παλαιάπολη, αποτελούσε κατά την αρχαιότητα το σημαντικότερο κέντρο του νησιού, το οποίο κυβερνιόταν από «βασιλέα», λάτρευε ως προστάτιδα την Αθηνά και έκοβε δικό του αργυρό νόμισμα. Στη συνέχεια η Σαμοθράκη πέρασε στην εξουσία των Μακεδόνων και των Ρωμαίων. Ο Περσέας, ο τελευταίος βασιλιάς της Μακεδονίας, επέλεξε το νησί ως τελευταίο καταφύγιο του πριν πέσει στα χέρια των Ρωμαίων. Κατά το Μεσαίωνα, στα πλαίσια της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, το νησί αποτελούσε τόπο εξορίας, και δεχόταν συχνά επιδρομές ξένων, Σλάβων, Σαρακηνών ή άλλων πειρατών. Για προστασία από τις επιθέσεις χτίστηκε το κάστρο της Χώρας καθώς και οι πύργοι-βίγλες στην Παλαιάπολη και το Φονιά. Στην εποχή της Ευρωπαϊκής Αναγέννησης και στα νεότερα χρόνια η Σαμοθράκη γνώρισε σοβαρές δοκιμασίες: την κυριαρχία από τους Γενουάτες Gattilusi το 1430 και την κατάκτηση από τους Τούρκους το 1479. Ιδιαίτερα η τελευταία κατάκτηση οδήγησε σε δραματική μείωση του πληθυσμού, που το 17ο αιώνα περιοριζόταν στους 800 μόλις κατοίκους. Την ανοδική πορεία του επόμενου αιώνα ακολούθησε η επανάσταση του 1821, όταν οι Τούρκοι έσφαξαν το μεγάλο μέρος των εξεγερμένων κατοίκων. Όμως το νησί κατάφερε να αναγεννηθεί οικονομικά και πληθυσμιακά και το 1912 ενώθηκε με την Ελλάδα. Μετά τη δοκιμασία του Β' Παγκοσμίου πολέμου ακολούθησε η αιμορραγία της μετανάστευσης. Τελικά όμως η Σαμοθράκη για άλλη μια φορά ορθοπόδησε και σήμερα αριθμεί περίπου 2500 κατοίκους
ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ ΚΑΙ ΓΙΟΡΤΕΣ
Τα πανηγύρια της Σαμοθράκης είναι πολύ όμορφα. Θα έχετε την ευκαιρία να θαυμάσετε σε αυτά τις τοπικές ενδυμασίες, την παραδοσιακή μουσική και τους παραδοσιακοί χοροί που τα κάνουν ξεχωριστά και τους προσφέρουν ιδιαίτερη ζωντάνια.
Σχεδόν σε όλες τις εποχές του χρόνου γίνονται πανηγύρια με τα οποία εκδηλώνουν τη βαθειά τους πίστη και λατρεία οι κάτοικοι.
Μερικά από αυτά είναι:
Tου Αγίου Αθανασίου, στις 18 Ιανουαρίου, κοντά στο χωριό Αλώνια
Tων Τριών Ιεραρχών στις 30 Ιανουαρίου στη Χώρα. Την Πέμπτη της Διακαινησίμου
Tο πανηγύρι της Παναγίας της Καμαρώτισσας, της Αναλήψεως στα Θέρμα, τις 20 Ιουλίου στο Προφήτη Ηλία, στις 26 Ιουλίου στο ξωκκλήσι της Αγίας Παρασκευής κοντά στη Παλιάπολη, στις 6 Αυγούστου στο ξωκκλήσι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρα και το Δεκαπενταύγουστο στα Θέρμα.
Ο οικισμός του Προφήτη Ηλία γιορτάζει σύσσωμος στις 20 Ιουλίου, ανήμερα του Αγίου που έδωσε το όνομά του στο χωριό, με ένα μεγάλο πανηγύρι! Ο οικισμός βρίσκεται σε απόσταση 13 χλμ. από το λιμάνι του νησιού και στην εκκλησιά του μαζεύεται κόσμος από τα γύρω χωριά, καθώς και πολλοί επισκέπτες.
Σημαντική γιορτή για τους Σαμοθρακιώτες, είναι η επέτειος της απελευθέρωσής τους από τον Τουρκικό ζυγό (19 Οκτωβρίου 1912). Την Κυριακή του Θωμά, οι Σαμοθρακιώτες γιορτάζουν την μνήμη των 5 Αγίων Μαρτύρων της Σαμοθράκης, (Μανουήλ, Γεώργιος, Μιχαήλ, Θεόδωρος και Γεώργιος) που μαρτύρησαν το 1836 για την πίστη του Χριστού και την Πατρίδα.
Τα πανηγύρια της Σαμοθράκης είναι πολύ όμορφα. Θα έχετε την ευκαιρία να θαυμάσετε σε αυτά τις τοπικές ενδυμασίες, την παραδοσιακή μουσική και τους παραδοσιακοί χοροί που τα κάνουν ξεχωριστά και τους προσφέρουν ιδιαίτερη ζωντάνια.
Σχεδόν σε όλες τις εποχές του χρόνου γίνονται πανηγύρια με τα οποία εκδηλώνουν τη βαθειά τους πίστη και λατρεία οι κάτοικοι.
Μερικά από αυτά είναι:
Tου Αγίου Αθανασίου, στις 18 Ιανουαρίου, κοντά στο χωριό Αλώνια
Tων Τριών Ιεραρχών στις 30 Ιανουαρίου στη Χώρα. Την Πέμπτη της Διακαινησίμου
Tο πανηγύρι της Παναγίας της Καμαρώτισσας, της Αναλήψεως στα Θέρμα, τις 20 Ιουλίου στο Προφήτη Ηλία, στις 26 Ιουλίου στο ξωκκλήσι της Αγίας Παρασκευής κοντά στη Παλιάπολη, στις 6 Αυγούστου στο ξωκκλήσι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρα και το Δεκαπενταύγουστο στα Θέρμα.
Ο οικισμός του Προφήτη Ηλία γιορτάζει σύσσωμος στις 20 Ιουλίου, ανήμερα του Αγίου που έδωσε το όνομά του στο χωριό, με ένα μεγάλο πανηγύρι! Ο οικισμός βρίσκεται σε απόσταση 13 χλμ. από το λιμάνι του νησιού και στην εκκλησιά του μαζεύεται κόσμος από τα γύρω χωριά, καθώς και πολλοί επισκέπτες.
Σημαντική γιορτή για τους Σαμοθρακιώτες, είναι η επέτειος της απελευθέρωσής τους από τον Τουρκικό ζυγό (19 Οκτωβρίου 1912). Την Κυριακή του Θωμά, οι Σαμοθρακιώτες γιορτάζουν την μνήμη των 5 Αγίων Μαρτύρων της Σαμοθράκης, (Μανουήλ, Γεώργιος, Μιχαήλ, Θεόδωρος και Γεώργιος) που μαρτύρησαν το 1836 για την πίστη του Χριστού και την Πατρίδα.
ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ
Από τα παραδοσιακά προϊόντα για τα οποία φημίζεται ο νομός, αξίζει να δοκιμάσετε το λάδι και τις ελιές που παράγει ο Αγροτικός Συνεταιρισμός του Δήμου και, οπωσδήποτε, τα τοπικά τυριά όπως η μυζήθρα και το ξεροτύρι που παράγουν οι ίδιοι οι κτηνοτρόφοι σε μικρά, παραδοσιακά τυροκομεία.
Ακόμη, δοκιμάστε το ντόπιο μέλι ανθέων που είναι ακατέργαστο και το βασιλικό πολτό που προσφέρουν οι μελισσοκόμοι του χωριού. Η μικρή ποσότητα παραγωγής είναι σημάδι της καλής του ποιότητας. Φυσικά, η Σαμοθράκη δεν υστερεί ούτε στα γλυκά του κουταλιού που φτιάχνονται από εγχώρια φρούτα όπως το βύσσινο, το πετροκέρασο, το κυδώνι, το βερίκοκο, το αγριόσυκο και το άγριο δαμάσκηνο το οποίο οι κάτοικοι αποκαλούν ‘πράουστο και το οποίο φτιάχνεται μόνο εδώ!’. Υπέροχο είναι και το γλυκό του κουταλιού καρυδάκι.
Τέλος, τα αρτοσκευάσματα της Σαμοθράκης κρατούν ακόμα κάτι από τη νοστιμιά του χθες!.. Πάνω από 150 χρόνια λειτουργεί ο φούρνος του νησιού στη Χώρα και φτιάχνει υπέροχο χωριάτικο ζυμωτό ψωμί και επτάζυμα παξιμάδια. Πραγματική… σπεσιαλιτέ του όμως είναι το ψωμί με μαγιά από ρεβύθι.
Από τα παραδοσιακά προϊόντα για τα οποία φημίζεται ο νομός, αξίζει να δοκιμάσετε το λάδι και τις ελιές που παράγει ο Αγροτικός Συνεταιρισμός του Δήμου και, οπωσδήποτε, τα τοπικά τυριά όπως η μυζήθρα και το ξεροτύρι που παράγουν οι ίδιοι οι κτηνοτρόφοι σε μικρά, παραδοσιακά τυροκομεία.
Ακόμη, δοκιμάστε το ντόπιο μέλι ανθέων που είναι ακατέργαστο και το βασιλικό πολτό που προσφέρουν οι μελισσοκόμοι του χωριού. Η μικρή ποσότητα παραγωγής είναι σημάδι της καλής του ποιότητας. Φυσικά, η Σαμοθράκη δεν υστερεί ούτε στα γλυκά του κουταλιού που φτιάχνονται από εγχώρια φρούτα όπως το βύσσινο, το πετροκέρασο, το κυδώνι, το βερίκοκο, το αγριόσυκο και το άγριο δαμάσκηνο το οποίο οι κάτοικοι αποκαλούν ‘πράουστο και το οποίο φτιάχνεται μόνο εδώ!’. Υπέροχο είναι και το γλυκό του κουταλιού καρυδάκι.
Τέλος, τα αρτοσκευάσματα της Σαμοθράκης κρατούν ακόμα κάτι από τη νοστιμιά του χθες!.. Πάνω από 150 χρόνια λειτουργεί ο φούρνος του νησιού στη Χώρα και φτιάχνει υπέροχο χωριάτικο ζυμωτό ψωμί και επτάζυμα παξιμάδια. Πραγματική… σπεσιαλιτέ του όμως είναι το ψωμί με μαγιά από ρεβύθι.
Πηγή: http://www.golden-greece.gr/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου